Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/21003 K.2016/2712

Sanıklar hakkında yukarıda belirtilen hükümler, katılan ... vekilleri, katılanlar ..., ..., ... vekili ve adı geçen sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; Katılan ... Hazinesi vekillerinin ve katılanlar ..., ... ve ... vekilinin tüm sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz ettiği, katılanların, temyize haklarının bulunup bulunmadığının, görevli dairece yapılacak inceleme sonucunda anlaşılacağı, görevli daire tarafından, katılanların temyize haklarının bulunmadığının değerlendirilmesi durumunda, belirtilen hükümle ilgili olarak ret kararı verilmesi, diğer hükümlerin de esastan incelenmesi gerektiği, buna göre, kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile ilgili olarak dairemizin herhangi bir görevinin bulunmadığı,

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen kasten öldürmeye teşebbüs suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 81. maddesinde dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis; nitelikli mala zarar verme suçunun cezası ise, suç tarihi itibariyle aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarıncabir yıldan altı yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;