Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/217 K.2016/5200

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların güvenlik kamerası ihtiyacı olmadığı halde bu işi yapan katılanlarla ayrı ayrı görüşmek suretiyle evlerine güvenlik kamerası ve bilgisayar sistemi taktırmak için anlaştıkları, katılanlara paranın işin bitiminde verileceğini söyledikleri, iş bitiminde de, hayvanlarını sattıklarını, parayı kısa bir süre sonra oradan alıp katılanlara vereceklerini söyledikleri, katılanlar bir süre sonra sanıkların evlerine geldiklerinde takılan kameraların ve bilgisayar sistemlerinin söküldüğünü gördükleri, yapılan araştırmada, sanıkların, söz konusu sistemlerin takılmasından kısa bir süre sonra, piyasada yarı fiyatına sattıklarının belirlendiği,

böylece daha önce aynı mahiyette başka kişileri de dolandıran sanıkların ödememe kastıyla malzeme alıp ortadan kaybolmak suretiyle her üç katılana yönelik olarak ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.