Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/21798 K.2014/19549

Mala zarar verme suçundan sanık ...’in TCK’nın 152/1-a maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2011 tarih ve 2009/5 esas-2011604 sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2013 tarih ve 2012/37308 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 13.05.2014 tarih ve 2013/19812 esas-2014/9437 sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE,

Dairemizin 13.05.2014 tarih ve 2013/19812 esas, 2014/9437 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın bir suç nedeniyle gözaltına alındığında nezarethanenin tuvalet kapısını ileri geri çarptırıp zorlamak ve tekme atmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için;

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp 5275 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca infazı yapıldıktan sonra tekrar suç işleyerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2004 gün, 2003/541 Esas, 2004/459 Karar sayılı ilamında sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/1 maddesi uyarınca uygulama yapıldığı,

bu şekilde ikinci kez tekerrür koşullarının oluşmadığı gözetildiğinde, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde, sanık ... hakkında Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2004 gün, 2003/541 Esas, 2004/459 Karar sayılı ilamı esas alınarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümden “2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına” ilişkin bölümü çıkarılarak,