Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/22191 K.2017/16120

Sanığın dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yolda yürüyen katılana adres sorma bahanesiyle yaklaşıp sohbet etmeye başladığı, annesinin vefat ettiğini, onun hayrı için fakir ve gariban insanlara para dağıtmak istediğini söyleyip, çevresinde yardıma muhtaç kişi varsa onlara dağıtılmak üzere katılana 500 TL verdiği ve katılanı yakınlardaki bir binaya götürdüğü, burada açık kimliği tespit edilemeyen başka bir şahısla karşılaştıkları ve bu şahsın da ölen annesi için olduğunu söyleyerek katılana 2.000 TL verdiği, daha sonra sanığın bu paraları bereketinin artması için üst katta bulunan hocaya okutacağını söyleyerek katılandan geri aldığı,

aynı zamanda katılana, kendisinin de değerli bir eşyası varsa bereketlenmesi için okutabileceğini söylemesi üzerine, katılanın üzerinde bulunan 3 adet altın bileziği sanığa verdiği, bilezikleri alan sanığın ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda; eylemin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,