Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/2257 K.2016/6406

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin, ... plakalı aracını satılığa çıkardığı, araç üzerindeki ilanı gören sanıkların müştekiyi buldukları, akabinde sanık ...'ın alıcı gibi davranıp müşteki ile pazarlık yaparak sözkonusu aracı 3.360 TL'ye satın alma hususunda müştekiyle anlaştığı, daha sonra aracın parasını ...bank'a yatıracaklarını söyleyerek müştekinin kimlik bilgilerini alıp ...

Caddesindeki ...bank Şubesine gittikleri, burada sanık ...'ın aracı ailesine göstereceğini ve çocuklarına ilaç alacağını söyleyerek diğer sanık ... ile müştekiyi bırakıp suça konu araçla gittiği, bir müddet sonra diğer sanık ...'ın da namaz kılacağını söyleyerek müştekinin yanından ayrılarak gittiği, bir süre bekleyen müştekinin araç parasının belirtilen bankaya yatırılmadığını görünce sanıkları aradığı ancak ulaşamadığı, bu şekilde sanıkların müşteri gibi davranarak müştekiye ait aracı para vermeden alıp götürmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık savunması,

katılan ifadesi, oto satış sözleşmesi ve dosya kapsamına göre suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanıkların müşteri gibi davranarak hileli söz ve davranışlarla ikra ederek şikayetçiye ait satılık aracı rızası ile para vermeden alıp götürmek suretiyle haksız menfaat temin etmelerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.