Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/23445 K.2015/26783

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Basit kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Her ne kadar sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanıkların belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların, daha önce alacak verecek meselesi nedeniyle aralarında husumet bulunan katılanı aracına binerken yakalayıp darp etmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak basit kasten yaralama suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık, katılan ve tanık beyanları, adli rapor, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.