KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/2349 E., 2016/6492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2016
- Mahkemesi
- .... Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde katılanın .... nolu telefondan aranıp kimlik bilgilerinin PKK terör örgütünün eline geçtiği, kimlik bilgilerinden banka hesaplarına ulaşılabileceği, bu şahısların yakalanması için verdikleri hesap numaralarına bankamatiklerden kartsız işlem yoluyla havale yapılması gerektiğini kendilerinin Mamak Karakolunda terörle mücadelede görevli komiser olduğunu söyleyip inandırdığı, katılanın 500'er TL olmak üzere toplam 9.000 TL parayı kartsız havale yoluyla gönderdiği, paranın Şanlıurfa Abidepark AVM'sinde bulunan İş Bankası ATM'sinden 28/12/2010 günü saat 17:13'te 500 TL'sinin 3287 işlem no ile sanık tarafından çekildiğinin tespit edilerek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/2349, K. 2016/6492, 21 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama