Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/23605 K.2017/10563

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki şirket ile sanık arasında 18/04/2008 tarihinde düzenleme şeklinde finansal kiralama sözleşmesi akdedilip sanığa sözleşmede belirtilen biçerdöverin teslim edildiği, sanığın kira borcunu süresinde ödememesi üzerine kendisine 15/06/2009 tarihinde noter aracılığı ile tebliğ yapılarak borcunu ödenmesinin bildirildiği, sanığın borcunu ödemediği ve biçerdöveri de teslim etmediğinin iddia edildiği olayda; sanık, katılan beyanları ve dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

2-Belirlenen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,