Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/23721 K.2017/10898

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, katılanlara kendisini Tarsus Devlet Hastanesinde Onay Müdürü olarak tanıttığı, katılanların köyde yaptıkları evlere ilişkin İl Özel İdaresi’nin yıkım kararı alması nedeniyle sanıktan yardım istedikleri, sanığın ... ... isimli bir şahsın bahse konu yıkım kararını ve ruhsat işlerini halledebileceğini ancak bunun karşılığında para istediğini beyan ettiği, katılanların da değişik zamanlarda ve miktarlarda, elden ve banka havalesi ile sanığa para verdikleri, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

5237 sayılı TCK'nın 158/2. maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği, somut olayda ise;

sanığın, gerçekte var olmayan, Mersin İl Özel İdaresi Müdürlüğü’nde çalışan .... ... ve Tarsus Kaymakamlığında çalışan ... isimli kişilerin yıkım kararı ile idari para cezasının kaldırılması ve ruhsat alma işlemlerini gerçekleştireceğinden bahisle katılanlardan müteaddit defalar menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin, gerçek ve somut bir kamu görevlisi söz konusu olmadığından 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yer alan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek aynı kanunun 158/2 maddesi gereğince hüküm kurulması