KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/24201 E., 2015/27959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu iken tedavi amacıyla hastaneye sevk edildiği, sanığın hastanede kaldığı mahkum koğuşunun camını kırdığı, böylece sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ikrar yönünde savunması, zarar tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre atılı kamu malına zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış, başka suçlardan hükümlü olan sanığın, ceza ehliyetini ortadan kaldıracak nitelikte rahatsızlığı olduğuna dair iddia yada bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, sonuca etkili görülmeyen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın zararı karşılamak istediği yönündeki beyanına rağmen zararı karşılamadığı, zararın giderilmediği gözetilmeksizin, "zararın miktarının belirtilmediği" gerekçesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi uygulanmak suretiyle cezada indirim yapılması suretiyle kanuna aykırı uygulama yapılması hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/24201, K. 2015/27959, 1 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama