Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/24217 K.2017/11578

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Müşteki ...'ın ... plakalı otosunu satmak için internete ilan verdiği, 30.04.2007 tarihinde sanık ...'un cep telefonu ile müştekiyi arayarak arabaya müşteri olduğu ve Eryaman'da görüştükleri, arabanın alım satımı için 24.000 TL bedelle anlaştıkları, sanığın müştekiye 6.300 TL peşin elden para verdiği, kalan 17.700 TL için de tamamen sahte oluşturulmuş bu meblağlı çeki verip müştekiyi dolandırdığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübutu kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan haksız menfaatin iki katı olan 35.400 TL üzerinden 62. madde uygulanarak 1/6 indirim yolu ile 29.500 TL adli para cezası tayin edilmesi,