Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/24329 K.2015/27378

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan sanıklar ..., ...'in temyiz istemleri, katılan sanık ... müdafiinin kasten yaralam suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik, katılan sanık ... müdafiinin kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a-Katılan sanıklar ..., ...'in temyiz istemleri yönünden;

Sanıkların yokluklarında verilip 27.02.2013 tarihinde tebliğ olunan 05.02.2013 tarihli hükümlere yönelik, 07.03.2013 havale tarihli dilekçeleri ile vaki temyiz taleplerinin yasal süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşılmakla,

b- Katılan sanık ... müdafiinin kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı sanık müdafiinin yaptığı itirazı üzerine, ilgili Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşılmakla,

c- Katılan sanık ... müdafiinin kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

Otopark işleten sanık ... ile otoparktan çıkankatılan ... arasında park yeri parası yüzünden çıkan tartışma kavgaya dönüştüğü, katılan ..., ... ile oğlu ... ile sanıklar ... kavgaya başladıkları, olay yerine gelen sanıklar ...nde hakaret ve tehdit ettikleri iddia olunan olayda, sanıkların üzerlerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediklerine dair savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli, katılanların iddialarından başka şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı nitelikte deliller bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.