KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/24527 E., 2015/27387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın ... Beldesinde Belde içerisinde geçen ... deresinin ıslahını ... İnşaat adına taşeron olarak alıp çalıştığı, bu projenin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün projesine göre yapıldığı, sanığın derenin tabanına beton mikserlerinin yaklaşması için katılana ait 1597 parselde dikili ceviz ağacını kestiği iddia olunan olayda, mahkemece yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporuna göre suça konu olan ceviz ağacının dere yatağında kaldığı, DSİ 23.Bölge Müdürlüğü 223.
Şube Müdürlüğü "Şöber deresi taşkın koruma inşaatı "projesi kapsamında taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki "imalat yapılacak zemin üzerindeki ağaçlıkların ve fundalıkların kesilmesi" maddesine dayanarak sanığın suça konu ağacı kestiği anlaşılmakla, mahkemece mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, gerekçeli kararın son paragrafı ve hüküm kurulurken suçun "mala zarar verme" yerine "hakkı olmayan yere tecavüz" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/24527, K. 2015/27387, 24 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama