Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/2806 K.2014/4771

Kamu malına zarar verme suçundan sanık C.. G..’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 516/3, 522 ve 59/2. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 121,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2010 tarihli ve 2009/93 esas, 2010/109

sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/01/2014 gün ve 2013-1838/5308 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2014 gün ve 2014/35709 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Suçun 11/09/2003 tarihinde işlenmiş olması karşısında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanun’un tespit edilerek uygulama yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında,

2-Kayden 10/08/1986 doğumlu olup suçun işlendiği 11/09/2003 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 24. maddesine göre uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “uzlaşma” başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında,

3-Sanık hakkında tayin olunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

4-Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin değerlendirilmemesinde,

5-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddeleri uyarınca hükmün

açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulması gerektiği nazara alınmadan bu sürenin aleyhe olacak şekilde 5 yıl olarak belirlenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ