Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/2808 K.2014/4780

Güveni kötüye kullanmak suçundan sanık İ.. T..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 ve 100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/05/2010 tarihli ve 2008/689 esas, 2010/660 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/01/2014 gün ve 2013/1805/5257 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2014 gün ve 2014/35655 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Kayden 25/08/1990 doğumlu olup, suçun işlendiği 16/01/2008 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesinde, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez...." şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi durumunda, ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğun 25.08.1990 doğumlu olup suç tarihi olan 16.01.2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamadığı halde hakkında TCK’nın 31/3. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4. maddesi hükmü karşısında, suça sürüklenen çocuğa hükmedilen adli para cezası hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2010 tarih ve 2008/689 esas, 2010/660 sayılı kararın CMK’nın 309.