Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/2826 K.2014/4284

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Otobüs sürücüsü katılan sanık ... ile başka bir aracı kullanan müşteki sanık ... arasında trafikte tartışma yaşandığı,... ile temyiz dışı arkadaşı ...'ın araçtan inerek ...'a saldırdıkları, ...'ın, çekiçle ...'a vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve aracına tekme atarak zarar verdiği, ...'ın da, ...'a yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, böylece ...'ın, mala zarar verme ve silahla kasten yaralama suçlarını, ...'ın da basit kasten yaralama suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-...'nun, ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-...'nun, ...'a yönelik silahla basit kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararı ile ...'in, ...'a yönelik basit kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi ...’nun, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede

Sanık ... hakkında sonuç olarak verilen 3.000 TL adli para cezasının, karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olmadığı dikkate alınarak, tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ve tanık beyanları, adli raporlar ile tüm dosya kapsamına göre,...'ın, silahtan sayılan çekiçle ...'a vurarak yaraladığının sabit olduğu, ...'ın da vaki bir saldırı karşısında kendisini koruma zaruriyeti içerisinde bu saldırıyı defetmek amacıyla kendisini savunduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 25. maddesindeki meşru savunma şartlarının oluştuğu dikkate alınarak, mahkemenin kararlarında bir isabetsizlik bulunmamıştır.