KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/3150 E., 2014/4474 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanıkların, katılan...'nun ...'teki adresinde bulunduğu sırada ev telefonundan arayarak kendilerini emniyet görevlisi olarak tanıtıp, bankada bulunan hesaplarından bilgisi dışında...'a para aktarıldığını, bunların tespiti için hesabına yeniden para yatırılması gerektiği söylenerek telsiz görüşmelerinin dinletildiği, arka plandan "komiserim, amirim" şeklinde seslerin duyulduğu,
telefondaki şahsın katılana bu durumu kimseye anlatmamasını, gizli tutmasını, ...Bankası'ndaki hesabından para çekmesini fakat kimseye söylememesini, banka görevlisi ile muhatap olmamasını belirtiği, bunun üzerine katılanın bankaya giderek sanık ...'nın hesabına 8.000 TL havale ettiği, sanık ...'nın da ...
Bankası Kuruköprü şubesinden bu parayı çektiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek hileli söz ve davranışlarla ikna ettikleri katılandan haksız menfaat sağladıkları anlaşılmakla, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/3150, K. 2014/4474, 11 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama