Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/319 K.2016/7158

2- TCK'nın 157/1, 52/2 ve 53/1-a-b-c-d-e. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılan ...'ın ... Kiralama isimli işyerinde çalıştığı, sanığın araç kiralamak üzere bu işyerine geldiği ve katılan ...'in sanığa .... plakalı ... marka aracı 4 günlüğüne 320,00 TL'ye kiraladığı, sanığın kira süresi dolmasına rağmen aracı getirip katılana teslim etmediği ve aracı kendisine ait olmamasına rağmen kendisine ait olduğunu ve ucuza düşürdüğünü söyleyerek, taksi şoförlüğü yapan müşteki ...'a pazarlık neticesinde 8.000 TL'ye sattığı, müştekiden 1.500 TL peşin aldığı ve devrini de hafta başında vereceğini söylediği, ancak sürekli müştekiyi oyaladığı şeklindeki somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezaları alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezalarına esas alınması gereken tam gün sayılarının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "50 gün" ve “1.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak,