Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/3489 K.2016/4845

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların satılık ilanı verdiği oteli 1 milyon TL bedelle alma konusunda anlaşıp kapora olarak 50 bin TL bedelli senet verdiği, daha sonra paranın katılanlar hesabına nakli için ... gittiklerinde sanığın bir kaç banka ve ... ile görüştükten sonra işlemler için 3500 TL paraya ihtiyaç olduğunu söyleyerek katılan ...'den 3500 TL para aldığı, daha sonra katılan ile birlikte sanığın ablasının evinin önüne gittikleri, sanığın evden ikametgah alıp geleceğini söyleyerek katılan ...'in yanından ayrıldıktan sonra bir daha dönmediği şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; müdafiinin sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı, katılanlarla aradaki ilişkinin hukuki ihtilaf olduğu ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,