KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/3531 E., 2015/23882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılanın evinin önüne gelen ve karı koca görüntüsü veren sanıkların, katılandan Kur'an okumasını istedikleri, katılanın bunu kabul edip Kur'an okuduğu, sanıkların, katılana Euro'ya benzeyen değersiz Peru parasını vererek, paranın değerinin 1.750 TL olduğunu, ancak kendilerinin de 220 TL'ye ihtiyacı olduğunu, geri kalan paranın anne ve babalarının hayrına dağıtmalarını istedikleri, 220 TL'yi katılandan alarak ortadan kayboldukları, daha sonra yapılan incelemede paranın değersiz olduğunun anlaşıldığı, böylece sanıkların, dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
Sanığa yüklenen eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/3531, K. 2015/23882, 20 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama