KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/3869 E., 2016/5563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık ...'in müştekinin yeğenini asker arkadaşı selim olarak arayarak hayvan satmak istediğini beyan ettiği, yeğeninin teklifi ile müştekinin sanık ...'in yanına geldiği ve burada sanıkların kime ait oldukları belirlenemeyen bir sürüyü kendilerine ait gibi göstererek müşteki ile pazarlık yaptıkları ve müşteki ile 28.000 Tl bedele anlaştıkları, müştekinin parayı sanıklara verdiği ve hayvanları götürmek için araç ayarlamak üzere oradan ayrıldığında sanıkların yanlarında para ile ortadan kayboldukları iddia edilen olayda:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kendi altsoyu
yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/3869, K. 2016/5563, 31 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama