Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/4692 K.2014/7324

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yokluğunda verilen 25.06.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın tüm aşamalarda bildirdiği, daha önce kendisine duruşma günü tebliğ edilen ve aynı zamanda mernis adresi olan adreste tebligat kanunu 21. maddeye göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması karşısında, yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin “süre yönünden”reddine dair mahkemenin 23.10.2013 gün ve 2011/385 Esas 2013/248 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık müdafiinin 02.01.2014 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.