Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/4911 K.2016/7614

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın dul olduğu ve evlenmek için bayan aradığı, bir tanıdığı vasıtası ile sanıklardan ... ile tanıştığı, sanık ...'nın katılana, evlenmek için kendisine bir bayan bulduğunu söyleyerek diğer sanık ...'ı katılanın evine getirdiği ve karşılığında 3.500 TL para aldığı, sanık ...'nin katılanın evinde 10 gün kadar kaldığı ve bir ay içerisinde resmi nikah yapmaya karar verdikleri, bu süre zarfında katılanın sanık ...'ye elbise ve ev eşyası aldığı, sonrasında sanık ...'nin katılandan ziynet eşyası istemesi üzerine,

katılan ile sanığın Balıkesir il merkezindeki bir kuyumcuya gittikleri, burada sanık ...'nin beğendiği yüzük, kolye, küpe ve bilezikten oluşan ve fatura fotokopisinden de anlaşılacağı üzere toplam 37,41 gram ağırlığındaki 14 ayar ziynet eşyalarını katılanın 2.340 TL ödeyerek satın aldığı, sanığın takıları kuyumcuda üzerine taktığı, buradan ayrılan katılan ve sanık ...'nin alışveriş yapmak için markete gittikleri, alışveriş yaptıktan sonra katılanın kasada hesap ödediği sırada sanık ...'nin ziynet eşyaları üzerinde olduğu halde marketten dışarı çıktığı ve oradan koşarak uzaklaştığı şeklindeki olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklardan...'nın kararın kanuna aykırı olduğuna, delillerin taktirinde isabetsizlik yapıldığına ve savunma hakkının kısıtlanmış olduğuna, diğer sanığın ise müsnet suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan.