Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/4999 K.2016/8472

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ortaklıktan ayrıldığından müştekiden alacağı karşılığında her biri 700 TL olan toplam 7 adet senet aldığı,müştekinin bu senetlerden birini ödediği,geriye kalan 6 senet için ise 1 adet 4200 TL bedelli 30.11.2009 tarihli çek verdiği ve süresinde bu çeki ödediği halde, sanığın bu senetler üzerinden icra takibi başlattığının iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin bedelsiz kalan senedi kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, savunmaya göre mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamı nazara alınarak, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,