Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/5 K.2015/20575

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ile ... haklarında mala zarar verme suçundan açılan ancak herhangi bir karar verilmeyen kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görüldüğünden Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına yönelik herhangi bir inceleme yapılmayarak, sanıkların temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış Biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, 19.08.2005 günü sağlık ocağının kapı kilidini göbeğini sökmek suretiyle içeri girip, 1.109,00 TL para, 3 adet bilgisayar ve monitör ile klavyeleri aldıkları; 12.09.2005 tarihinde de aynı yerin mutfak olarak kullanılan odasının demir parmaklarını kesmek suretiyle içeri girerek bir adet bilgisayar ile monitör yazıcı ve faks cihazını aldıkları ve aynı gün yakalandıklarının iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz harcının tahsiline dair 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 1/a bendinin, Anayasa Mahkemesi’nin 29.12.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.10.2011 gün ve 2011/154-142 sayılı kararı ile iptal edildiğinden, mahkemece sanık ... hakkında temyiz harcının ödenmediğinden bahisle verilmiş olan temyiz isteminin reddine ilişkin 06.10.2011 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün kendisine 28.05.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, yasal süresi geçtikten sonra yapmış olduğu 07.06.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Hırsızlık eyleminin, kamu kurumu niteliğindeki sağlık ocağında gerçekleştirilmiş olması karşısında; suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesi yerine, aynı kanunun 142/1-b. maddesi gereğince uygulama yapılması,

b)Zincirleme suç kapsamında daha önce gerçekleştirilen 19.08.2005 tarihli suçun hangi saatte işlendiği konusunda kanıt bulunmaması nedeniyle bu durumun sanıklar lehine değerlendirilmesi suretiyle gündüz vakti işlendiğinin kabulünde zorunluluk bulunması, son suçun işlendiği 12.09.2005 tarihinde ise yaz saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 18:28’de batıp 05:46’da doğması ve sanıkların 05:00 sıralarında yakalanmaları nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasını gerektiren delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,