Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/517 K.2015/21028

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 tarih ve 2010/9-149/205 sayılı kararında açıklandığı üzere ve dosya içeriğine göre, ... ve ...'ın üzerine atılı mala zarar verme ve kasten yaralama suçları ile sanık ...'ün mala zarar verme suçlarından doğrudan doğruya zarar görmüş olan ve davaya katılma hakkı hatırlatılmayan katılan sanık ...'in davaya katılmaya ve müdafiinin CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz etmeye hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında; CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklardan ...'in kendisine borcu olan sanık ...'dan alacağını istediği, aralarında tartışma çıktığı, bir süre sonra ...'in yanında işçileri ile birlikte gittiği fabrikadan malzeme alıp döndüğü sırada sanıklar ..., ... ve ...'ün aracının önünü kestiği aralarında çıkan kavgada, katılan sanık ...'in maruz kaldığı haksız eylemin etkisi altında araçtan çıkarttığı testere ile sanıklardan ... ve Harun ...'ı ellerinde kesi oluşturacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

diğer sanıklar ... ve ...'ın da katılan sanık ...'e ellerindeki demir sopalar ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden oldukları, sanıklardan ...'ün ... ve ...'i yaraladığı, her üç sanığın birlikte katılan sanık ...'in aracının camını kırdıklarının iddia edildiği somut olayda;

1- Katılan sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, kasten yaralama suçunu ... ve ...'e karşı işlediği gerekçesi ile mahkûm edilmesi karşısında bu suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığının anlaşılması nedeni ile hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'in ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ...'ın katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama ile mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine, sanık ...'ün ise katılan sanık ...'e karşı mala zarar verme suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarına ilişkin olarak; şikayetçilerin, sanığın testere ile kendilerine saldırdığına dair beyanları ile suça konu testerenin ele geçirilerek adli emanete alınması, temin edilen adli muayene raporlarına göre şikayetçilerin ellerinde kesi bulunması karşısında kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ... ve ...'ın katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçlarına ilişkin olarak katılan sanık müdafiinin cezaların üst sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik talebine ilişkin olarak mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ..., ... ve ...'ın katılan sanık ...'e karşı mala zarar verme suçuna ilişkin olarak; yaşı küçük olan ...'ın camı kendisinin kırdığını beyan etmesi nedeni ile sanıklar hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.