KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/5667 E., 2015/22445 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Alkollü olan sanığın, kazaen kendisini yaralaması üzerine geldiği... Devlet Hastanesi Acil Servis girişi üst tarafında bulunan kalorifer kazan dairesinin üç bölmeli penceresinin en sağdaki 35x45 cm ebadındaki camını kırması eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın, hakkında kovuşturma başlamadan önce uğranılan zararı tamamen giderdiği dosya kapsamından anlaşılmakla; TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza verilmesi,
2-TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine" ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/5667, K. 2015/22445, 12 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama