Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/6987 K.2016/6351

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in şikayetçi ... ile telefonla görüşerek yurt dışındaki hizmetlerini ...'de saydırıp emeklilik işlemini gerçekleştireceğini vaat ederek kendisinden 5.000 TL para aldığı, parayı iade etmediği gibi ... Kurumundan ... adına hiçbir işlem yapmadığı, bu şekilde sanık ...'in üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın 24.01.2012 tarihli duruşmadaki ifadesinde; masraf için gönderilen 5.000 TL'nin 3.000 TL sini ödediğini beyan etmesi ayrıca ödemeye ilişkin dekontları sunması karşısında şikayetçiye, TCK’nın 168/4. maddesi uyarınca, kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre, sanık hakkında aynı kanunun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden bir tam gün karşılığı tayin olunan cezanın azami hadden belirlenmesi,

4-5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,