Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/7095 K.2016/8832

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, babasından yetim aylığı almakta iken, evlendiği halde almış olduğu yetim aylığının kesilmesinin gerekeceği için bu durumu kurumdan gizleyerek haksız yere maaş alıp sağlık karnesini kullanarak katılan ... zarara uğrattığı iddia edilen olayda.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, kişinin aylık aldığının nüfusa bildirmesi ve sonrasında, ilgili nüfus idaresinin de, evlenmenin gerçekleşmesi halinde, anılan kuruma bu hususu bildirmesi gerektiğinden, katılan kurum tarafından nüfus idaresi aracılığıyla kontrol ve denetim zorunluluğunun bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda yetim aylığı alan sanığın nüfus kaydı üzerinde yapılacak basit bir incelemeyle evlendiğinin kolaylıkla tespit edilebileceği gözetilmeden sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a)Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesi gereğince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle TCK’nın 158/1-j maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması fazla adli para cezası tayini,