Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/8017 K.2016/6697

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay öncesine dayalı dostlukları bulunan katılan ....’ın galerisine gittiği, katılanlara bir reşat altın göstererek bu altınlardan bir arkadaşında daha çok olduğunu söylediği, katılan ... ilgilenmeyince galeriden gittiği, sonrasında katılan ....’in olaya ilgi duyması üzerine sanıkla temasa geçtikleri, sanığın bir adet numune altını otobüs terminali aracılığıyla gönderdiği,

katılanların numuneyi Malatya’da tetkik ettirip değeri yüksek altın olduğunu anlayınca sanıkla temasa geçtikleri, katılanların sanıkla ve adının ... olduğunu iddia eden kişiyle Doğubeyazıt’da buluştukları, ....’nin kendisinde bulunduğunu söylediği 7600 altın için 350 bin TL istediği,

pazarlık sonucu 250 bin TL’ye anlaştıkları, katılanların altınları kimseye satmaması için ...‘ye 10 bin TL kaparo verdikleri, paranın kalanını temin etmek üzere Gaziantep’e döndükleri, olay günü katılanların sanıkla beraber Sağlıksuyu köyüne gittikleri, sanığın ...’nin bir yanlış yapması durumunda müdahale edebilmek için köyün girişinde kalmak istediğini söyleyerek buluşma yerine gitmediği,

katılanların ... ile buluşmak üzere olay yerine yalnız gittikleri, sanığın telefonda güven vermesi üzerine de 220 bin TL parayı altınları almadan ...’ye teslim ettikleri, ....’nin paraları sayıp altını getireceğini söyleyerek yanlarından uzaklaştığı, bir daha gelmediği, katılanların sanığa da telefonla ulaşamayıp kendilerini bekledikleri yerde olmadığını görünce de dolandırıldıklarını anlayarak polise başvurdukları iddia edilen olayda; yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.