Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/8828 K.2014/8932

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, şikayetçilerin işlettiği kuaför dükkanına traş olmak için gittiği, şikayetçilerin Pazar günleri yalnızca damat traşı yaptıklarını, bunun dışında işlem yapmalarının yasak olduğunu söylemeleri üzerine sinirlenen suça sürüklenen çocuğun, yerden aldığı taşı şikayetçilerin dükkanının camına atarak camı kırdığı anlaşılmakla; eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,