Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10244 K.2018/5889

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, katılanla yakınlık kurduktan sonra katılanın, eve göz kulak olması ve evin bir odasında bulunan köpeğe bakması için evin anahtarını sanığa verdiği, sanığın, evin kilitli olan odalarının kilidini açarak katılana ait evdeki diğer eşyaları alıp götürmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Bu hukuksal bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde, katılanın sanığa evin diğer odalarına girmesi için izin vermediği, bu odalardaki eşyalarla ilgili sözlü veya yazılı bir tevdii ve teslim bulunmadığı, sanığın, kendisine tevdii edilmeyen katılana ait eşyaları onun rızası dışında çalıp götürmek suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini,