KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/1069 E., 2018/753 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- TCK'nın 159, 62, 53, 211, 62, 53, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyetine
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyete ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkumiyet kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
Temyiz incelemesine konu suçlardan dolandırıcılık suçunun TCK'nın 159/1 maddesinde altı aydan bir yıla kadar hapis cezası; resmi belgede sahtecilik suçunun cezası ise aynı kanunun 211, 204/1 maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu ve tebliğname tarihinin de 07.01.2015 olduğu gözetildiğinde;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/1069, K. 2018/753, 8 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama