Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10786 K.2018/6396

a- TCK’nın 158/1-f, son, 43, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet b- TCK’nın 204/1, 43, 62, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından; aynı suçlardan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereğe düşünüldü;

Sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle 22.500 TL, 19.400 TL, 46.500 TL ve 41.500 TL bedelli çekleri değişik zamanlarda katılan şirkete verip haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’nin, sanık ...’nin eylemlerine iştirak ettiklerine dair mahkumiyet yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık ...’nin de, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal etmek suretiyle zincirleme resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...müdafiinin suçların sabit olmadığına; katılan vekilinin de; beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak, katılan şirketin, yurt dışında ikamet eden Türk veya yabancı uyruklu kişilerin Türkiye'de yapmış oldukları alışverişlere ödemiş oldukları KDV'yi gümrük çıkışında ödemeye aracılık eden Maliye Bakanlığından alınan yetki belgesi ile çalışan bir firma olduğu,

sanık ...'nin ise kurduğu şirketinin fiilen yöneticisi ve yetkilisi olduğu, sanık ile katılan şirket arasında üye işyeri sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşme gereği yapılacak KDV iadesinin takibi konusunda sanığın yetkilisi olduğu firmanın da görevlendirildiği, katılan firmanın teminat istemesi üzerine sanığın suça konu çekleri bu firmaya verdiği, katılan şirket yetkilisi ...'in de aşamalardaki beyanlarında bu çeklerin teminat veya önceden doğmuş olan borçlara karşılık alındığının beyan edildiği,

bu durumda nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağının anlaşılması karşısında, sanığın 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,