Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10908 K.2016/1064

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yolda yürüyen katılanın yanına giderek, tanıdığı fakir insanlar olup olmadığını, fitre ve zekatlarını nasıl verdiğine ilişkin sorular sorarak, fakir insanlara yardım etmek istediğini söyleyip, "size para vereyim fakir fukaraya eşiniz dağıtsın" diyerek yanında 10.000 TL olduğunu, bunun 7.500 TL' sini dağıtmak istediğini belirtip, katılandan paranın üstünü vermesini istediği, katılanın, yanında o kadar para olmadığını söylemesi üzerine, yanında olanı vermesini, üstünü tamamlayabileceğini söyleyip, katılanın verdiği 1.200 TL'yi alarak ortadan kaybolduğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında;

sübutu halinde eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,