Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/11117 K.2016/8750

2-CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat (tehdit suçu yönünden) 3-TCK'nın 125/1, 43/1,-2, 62, CMK 231/5. maddeleri gereğince mahkumiyet (hakaret suçu yönünden)

Tehdit ve mala zarar verme suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMUK'nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE,

B- Sanık hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde:

Sanığın katılanların alt katında oturduğu, olay günü 23:45 sıralarında alkollü bir şekilde katılanların kapısına gelerek " “ ananızı avradınızı sinkaf ederim, o... çocukları, açın kapıyı, ne gürültü yapıyorsunuz, sizi öldüreceğim” şeklinde tehdit ettiği ayrıca kapıya ve elektrik düğmesine zarar verdiğinin iddia edildiği olayda,

1- Olay sonrası yapılan incelemede katılanların ikamet kapısında sürtme izleri olduğunun ve elektrik düğmesinin hareketli kısmının çıkmış olduğunun tespit edilmesi karşısında sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Katılanların alınan beyanlarında ısrarla sanığın kendilerini tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla dosya içerisinde dilekçeleri bulunan apartman sakinlerinin olaya ilişkin tanık olarak beyanlarının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,