Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/11451 K.2015/28466

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, aracını satmak için ilan veren katılana telefon edip, aracı satın almak istemesi, ertesi gün buluşup araca bakarak almaya karar vermesi ve "...eşim il dışında ... tescili onun adına yaptıracağım... vekaletname ver, yarın buluşalım, paranı vereyim ..." diyerek vekaletname aldığı 28.09.2007 tarihinde tekrar buluştuklarında, yanındaki iki kişiyi "... yeğenlerim..." diye tanıtıp katılana "... siz oturun parayı çekip geleyim..." diyerek araç ruhsatı,

vekaletnameyi ve kontak anahtarını alıp oradan ayrılmasını müteakip geri gelmeyerek aynı gün içinde aracı vekaletnamedeki yetkiye dayanarak noter aracılığı ile tanık Mustafa'ya satarak haksız yarar sağlaması eyleminin TCK'nın 157. maddesinde tanımlanan "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.