Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/12252 K.2017/11201

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ... ve sanık ... müdafi tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, Tebligat Kanunu gereğince usulüne uygun şekilde 10/04/2015 tarihinde tebliğ olunmasına karşın sanığın bir haftalık yasal süresinden sonra 24/04/2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine ilişkin 05/05/2015 günlü ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık hakkındaki 05/05/2015 tarih, 2012/1075 E. ve 2015/304 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

03/09/2012 tarihli iddianamede, müştekinin olay tarihinde kullanmış olduğu cep telefonundan arayan şahsın kendisini başkomiser ... olarak tanıttığı ve vereceği hesaba para göndermesi gerektiğini söylediği bu şekilde sanıkların menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;