Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/12271 K.2018/6254

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın, Ordu'dan sanık ...’nun yanına geldiği, sanık ... ile sanık ... ve diğer sanıklar ... ve ...'nin önceden tanıştıkları, olay tarihinde sanık ...'in müştekinin yanına giderek müştekiye güven duygusunu sağladıktan sonra müştekinin adına tescilli ... plakalı aracı 15.09.2009 vade tarihli 3000 TL bedelli senet tanzim ederek satın aldığı, senedin vadesi geldiğinde sanık ...'nin senedi ödemediği,

müştekiden aldığı aracı Karaman'a götürerek diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte sattıkları, müştekiden başkaca paralar alabilmek için diğer sanıklar ... ve ...’nin müştekiyi arayarak ellerinde ruhsat olduğunu aracıda bulup getirebileceklerini bunun için kendilerine 390 TL para vermesi gerektiğini söyleyerek müştekiden 390 TL para aldıkları, müştekiye araç ruhsatını teslim ettikleri fakat aracı getirip teslim etmedikleri, aradan 10 gün sonra ise sanıklar ... ve ...’nun kiraladıkları... plakalı araç ile müştekinin yanına giderek aracı kendilerinin getireceğini fakat 300 TL masraf bulunduğunu bildirip müştekiden 300 TL daha para istedikleri,

müştekinin aracını alabilmek ümidi ile sanıkların verdiği hesaplara çeşitli miktarlarda paralar çıkardığı fakat sanıkların müştekinin aracını teslim etmediklerinin iddia edildiği olayda,sanık ...’in müştekiye ait aracı senet tanzim ederek satın aldığı, senedin vadesinde ödenmediği, daha sonra diğer sanıklar ... ve ... ile işbirliği yapmak suretiyle ruhsatı sanıklara verdiği,

sanıklar ... ve ...’nin müştekiye aracını iade edeceklerini söyleyerek elden 390 TL para aldıkları, ancak aracı iade etmedikleri, sanıkların elden para aldıklarının kendi beyanları ile sabit olduğu,her ne kadar aracı takas sebebiyle ...’den aldıklarını, ancak sonrasında iade ettiklerini ve sanık ...’e verdikleri 400 TL’yi sanık ...’in iade etmemesi sebebiyle müştekiden aldıklarını savunmuşsalar da; savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

daha sonra diğer sanıklar ... ve ...’nın müştekiyi arayarak aracın kendilerinde olduğunu ancak aracı getirebilmeleri için 300 TL benzin parasına ihtiyaçları olduğunu söyledikleri ve bu şekilde müştekinin sanık ... hesabına para havale etmesini sağladıkları sanık ...'nun ikrarı ve dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıkların sübut bulan eylemlerinin 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları uzlaştırma kapsamında kalan 5237 sayılı yasanın 157/1. maddesinde yazılı basit dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,