Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/12307 K.2018/1830

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın “...” isimli internet sitesine bir adet bilgisayarın satılık olduğuna dair ilan verdiği, katılanın ilanda belirtilen telefon numarasını aradığı, talep edildiği gibi katılanın sanığın banka hesabına 900 TL parayı havale ettiği, bilgisayar gönderilmediği ve telefonla sanığa ulaşılamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanığın savunmalarında, banka kartını birlikte çalıştığı ...’e verdiğini, bu şahsın eylemleri gerçekleştirdiğini, telefon numaraları ve adres bilgilerini belirterek beyanda bulunmasına rağmen, sanığın savunmalarında bildirdiği ... hakkında kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmada, adresin afaki bir adres olduğunun bildirilmesi, telefon numaralarının da farklı kişiler adına kayıtlı olması, ayrıca katılanın ilanda yer alan telefon numarası ile görüşerek parayı yatırdığını belirtmesi, bu numaranın da sanık ...’nın yeni telefon numarası olduğunun ilgili GSM şirketi tarafından bildirilmesi karşısında;

sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, Genel Kurul kararı tarihi ve mahkeme karar tarihleri de nazara alınarak aleyhe temyiz bulunmadığından, ve ceza olarak sonucuda değiştirmeyeceğinden tebliğnamedeki bozma yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.