Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/12554 K.2017/11738

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 02/12/2014 tarihinde sanığın yokluğunda hüküm verildiği, hükmün 04/02/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu hükmü 13/02/2015 tarihinde temyiz ettiği, temyiz süresinin geçmesi nedeniyle temyiz talebinin reddi yönünde ek karar verildiği, temyiz isteminin reddine dair 23/03/2015 tarih ve 2013/664 esas 2014/532 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,sanığın temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın kendisini savcı olarak tanıtarak ev telefonunu kaçak kullanan şahısların adına 25.000 TL kredi çektiğini ve bu şahısları yakalamak için para gerektiğini söyleyerek diğer sanık ... hesabına para yatırmasını sağladığının iddia edilmesi karşısında eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;