Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/13107 K.2018/6692

TCK’nın 157/1, 35, 62, 50, 52 ve 53. maddeleri gereğince, Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin verilen hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması gerektiği nazara alındığında, sanığın temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın, tamamen sahte olarak üretilmiş suça konu çeki 7.500 TL bedelli olarak keşide ederek, katılandan almak istediği makineler karşılığında verdiği, bu surette sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen ve kabul edilen somut olayda;

1) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa yüklenen, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, TCK’nın 67/1-d maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem olan 24/11/2008 hüküm tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/1-d, 3 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28/12/2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; bankanın maddi varlığı olan çekin kullanılması suretiyle eylemin gerçekleştirildiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve tayininin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,