Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/13359 K.2018/6748

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan şirket ile tali acentelik sözleşmesi imzalayarak ondan zimmetle devraldığı trafik poliçelerini ve zeyilnameleri işlemeye başladığı, tahsil ettiği işlem bedellerini sözleşmede ve kanunda öngörülen sürelerde katılana göndermeyerek uhdesinde tuttuğu ve bu şekilde atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın ikrarı, cari hesap dökümü, zimmet tutanakları, dekontlar, katılan beyanı, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,