KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/136 E., 2015/4705 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Aralarında geçmişte taşeronluk ilişkisi bulunan ve sonradan alacak-verecek hususunda çekişme oluşan katılan-sanık ..., şikayetçi ... (......Ltd.) ve arkadaşları sanık ...’in görüşmelerde bulunmak üzere katılan ...’nin (... Yapı... Ltd.) işyerine gittiklerinde şikayetçi ... veya kardeşi-tanık Halil’i bulamayıp orada bulunan çalışanları katılan-sanık ... ve sanık ... (ve evrakı açık kimlikleri belirlenmediğinden tefrik edilen meçhul şüphelilerle) muhatap olduklarında, aralarında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesinde; sanıklar ... ve ...’in katılan ...’ı darp etmeleri, katılan ...’nin işyeri camlarını 17/11/2009 tarihli tutanakta tespit olunduğu şekliyle dışarıdan taş ve tuğla
parçaları atarak kırmaları eylemlerinin “mala zarar verme” ; “kasten yaralama” suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Sanıkların atılı suçlarını işlediklerini gösterir, savunmalarının aksini kanıtlayıcı, mahkumiyetlerine yeter derecede kesin delil olmadığını bu nedenlerle beraatlerine karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/136, K. 2015/4705, 5 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama