KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/1421 E., 2018/1986 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- a-Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
b-Temyiz talebinin reddi
Güveni kötüye kullanma suçundan verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müştekinin duruşmaya çağrı için tebligatın yapıldığı tarihte yurtdışında olduğunun bilinmesine rağmen, bu adresine tebligat yapılarak duruşmaya çağrılmadan yargılamanın bitirildiği, buna göre; kovuşturma evresinde duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve usul ve yasaya aykırı olan 05/06/2013 tarihli ek kararın kaldırılması ile aynı Kanun’un 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca müştekinin davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
Sanıkla katılanın aralarında kira sözleşmesi yaptıktan sonra sanığın, kira süresi sonunda katılana haber vermeden evden çıktığı, katılanın çilingir vasıtasıyla girdiği evde yaptığı incelemede, evdeki doğalgaz kombisinin yerinde olmadığını gördüğü, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık evden ayrıldıktan sonra evin kapısını katılanın çilingirle açtığı, buna göre, doğalgaz kombisinin sanık tarafından götürüldüğüne dair tanık veya başka bir delilin bulunmadığı,
taraflar arasında hukuki bir ihtilaf bulunduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Müştekinin şikayete ait dilekçe ve beyanının dosyada bulunduğu komşuların dinlenmesi yönünde herhangi bir talep olmadığı gibi tanık olarak gösterilen kişi veya kişilerde bulunmadığından dinlenmeleri yönündeki talebin sonuca bir etkisinin olmayacağı dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/1421, K. 2018/1986, 26 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama