Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14370 K.2016/243

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-CMK'nın 307/1-2 maddeleri gereğince sanığa da duruşma gününün bildirilmesi için davetiye çıkartılması gerekirken, buna uyulmayarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 157/1. maddesine göre temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli ve özellikleri dikkate alınarak takriren 3 yıl hapis ve 100 gün adli para cezasına hükmedildiği, sonrasında ise sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak, TCK 52/2 maddesi gereğince gün para cezasının 20 TL olarak belirlenmesi suretiyle neticeten 1 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle verilen hapis cezasının miktarının ne kadar olduğu hususunda hükümde karışıklığa neden olunması,

3-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının "c" bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,