Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14378 K.2016/461

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk Velat’ın arkadaşı ile birlikte kaldıkları cezaevi koğuşunda yatakları yakarak zarar verdikleri olayda; yerel Mahkeme'nin 29/06/2010 tarih 2010/66 E. 2010/158 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik hükmün, Dairemizin 07/05/2012 tarih ve 2012/4548 esas, 2012/36404 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğa verilen temel ceza TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca alt sınırdan tayin edildiği halde, cezada TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca gerekçe gösterilmeden üst sınırdan artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,