Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14438 K.2016/434

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Müslüm Çaha ile birlikte cep telefonu verme vaadiyle tombala çektirdikleri, tombala torbasının dışarıdan görünmeyecek şekilde iki bölmeli olduğu ve torbadaki taşların ikiye paylaştırıldığı, müştekinin suç tarihinde elindeki cep telefonu karşılığında çekiliş yaptığı; ancak kazanamadığı, bunun üzerine sanığın yanında bulunan sanık Müslüm ile birlikte müştekinin cep telefonunu alarak hızla uzaklaştığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yerel Mahkemenin 06/11/2006 tarih 2006/343-924 sayılı kararıyla sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 21/05/2012 tarih ve 2011/13299 esas 2012/37417 sayılı kararıyla, sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin ve hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.