Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14505 K.2016/440

Sanığın nitelikli mala zarar verme suçundan beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, aralarında husumet bulunan katılana ait ev ve ahırın etrafında bulunan kurumuş ot ve çalılıkları kasten ateşe verdiği, çıkan yangının yayılarak ev ve ahır ile birlikte çevresine de zarar verdiği, sanığın bu şekilde nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yerel Mahkeme'nin 20/12/2011 tarih 2010/340 esas 2011/718 sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 26/11/2014 tarih ve 2013/29609 esas, 2014/19862 sayılı kararıyla, müştekinin iddiası ve müştekinin çalışanı olan tanık E.. T..'ın iddiayı destekleyen beyanından başka sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmaması, tanık E.... T..... hükümden sonra mahkemeye verdiği 27/03/2013 tarihli dilekçesinde, müşteki İ..

Ş..'ın yangını kendisinin çıkartmasına rağmen sanığa iftira attığını, kendisinin de onun yanında çalıştığı için bu yönde ifade verdiğini bildirmesi, karşısında; suç yerinde keşif yapılıp, olay tutanağını düzenleyenlerin ve tanık E.. T..'ın yeniden tanık olarak ifadesi alınarak, tanık E..

T..'ın sağlıklı beyanda bulunmasını engelleyecek akli her hangi bir rahatsızlığının veya görme bozukluğunun bulunup bulunmadığının araştırılarak elde edilecek sonuçlara göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Tanık E... T...... duruşmada alınan ifadesinde, olay tarihinde katılanın yanında çalışırken bahçesinden duman yükseldiğini gördüğünü; ancak kimin yaptığını kesinlikle görmediğini belirtmesi, hakkında E.... C..... B....... 26/06/2013 tarih ve 2013/1128 esas sayılı iddianamesiyle yalan tanıklık suçundan açılan davanın dosyamız ile birleştirilerek, yapılan yargılama sonunda hakkında yalan tanıklıktan verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazın üst mahkemece reddine karar verilerek kesinleşmesi karşısında, mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.