Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14603 K.2016/155

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, daha önceden tanıdığı katılandan cep telefonunu birkaç yeri arayacağı bahanesiyle aldığı, katılanın sanığın yanında eşinin de olması nedeniyle rahat konuşmasını sağlamak amacıyla yanlarından ayrılarak biraz ileride beklediği, bunu fırsat bilen sanığın telefonu iade etmeyerek olay yerinden ayrıldığı ve daha sonra suç konusu telefonu başka bir şahsa sattığı şeklindeki eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılandan zararın giderilip giderilmediği, giderilmiş ise ne şekilde ve hangi tarihte giderildiği hususları sorulmadan, salt sanığın beyanına itibar edilerek zararın giderildiği kabul edilmek suretiyle TCK'nın 168/2. maddesi gereğince cezada indirim yapılmasındaki isabetsizlik ve adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.